Τότα Αρβανίτη – Παπαδοπούλου

Τότα Αρβανίτη - Παπαδοπούλου

Βοηθώντας τα δίδυμα να αναπτύξουν ξεχωριστές ταυτότητες

Σε μία από τις τελευταίες επισκέψεις μου στα νηπιαγωγεία, βγαίνοντας στο δρόμο για να φύγω, με πρόλαβε μια μαμά που έχει δίδυμα κορίτσια και μού έθεσε την εξής ερώτηση:
«Οι κόρες μου φοιτούν σε διαφορετικά τμήματα, όπως συστήσατε στις νηπιαγωγούς, όμως αντιμετωπίζω το εξής πρόβλημα: Ποτέ δεν είναι προσκεκλημένες στα ίδια πάρτι, αφού φοιτούν σε διαφορετικά τμήματα. Μπορώ να ζητήσω από τον γονέα του παιδιού που διοργανώνει το πάρτι, να συμμετάσχει στο πάρτι και η αδελφή της;»

Αγαπητοί γονείς,
Η απάντηση είναι «ΟΧΙ!».
Όλος ο κόσμος γνωρίζει τους ιδιαίτερους δεσμούς που συνδέουν τα δίδυμα, όπως γνωρίζει και ότι οι δεσμοί αυτοί, κρατάνε μια ολόκληρη ζωή. Όλος ο κόσμος, επίσης, οφείλει να γνωρίζει ότι τα δίδυμα, ακόμη κι αν μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό, είναι δύο διαφορετικοί άνθρωποι, με ξεχωριστό χαρακτήρα και μοναδική ταυτότητα.

Καθώς τα δίδυμα μεγαλώνουν, είναι ανάγκη να «διαχωριστούν» πλέον, για να αρχίσουν να συνειδητοποιούν ότι, καθένα απ’ αυτά, είναι μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα, η οποία μπορεί να λειτουργεί αποτελεσματικά από μόνη της και δεν αποτελεί συμπλήρωμα κανενός. Αυτό σημαίνει ότι, όταν τα δίδυμα φθάσουν στην ηλικία της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, είναι πολύ σημαντικό να παρακολουθήσουν το σχολείο σε χωριστές τάξεις και να δημιουργήσουν έτσι το καθένα τους δικούς του ξεχωριστούς φίλους. Είναι δεδομένο ότι, τα δίδυμα θα αισθάνονται πάντα ότι «ο ένας είναι για τον άλλον», όμως άλλο αυτό κι άλλο το να δημιουργήσουν, όσο πιο σύντομα γίνεται, την αίσθηση της προσωπικής τους ταυτότητας. Είναι λάθος να ταυτοποιούν τον εαυτό τους ως «ένα από τα δίδυμα».

Για να βοηθήσουμε τα δίδυμα να αναπτύξουν ξεχωριστές ταυτότητες, αρκεί να παρατηρήσουμε τις ιδιαιτερότητές τους. Τα δίδυμα, συχνά, έχουν μεταξύ τους διαφορετικά ενδιαφέροντα. Αυτά τα διαφορετικά ενδιαφέροντα, είναι ανάγκη να ενισχύσουμε, καθώς τα δίδυμα μεγαλώνουν. Μάλιστα, καλό θα ήταν να εξοικειώσουμε και τα ίδια τα παιδιά με τις διαφορές που έχουν. Για παράδειγμα, μπορούμε, από νωρίς, να διατυπώνουμε σχόλια όπως: «Ο Νίκος προτιμά να τρώει το ψωμί του με μαρμελάδα και ο Γιώργος με μέλι» ή «Στη Μαρία αρέσει το ροζ χρώμα και στην Ειρήνη το κίτρινο» κλπ.

Κάτι άλλο συναφές, το οποίο θα πρέπει να αναδείξουμε, είναι το γεγονός ότι, κάποια στιγμή, θα παρατηρήσουμε ότι τα δίδυμα ενδέχεται να αναπτύσσονται με διαφορετικούς ρυθμούς. Κάτι τέτοιο, οφείλουμε να θυμόμαστε ότι δεν θα πρέπει ποτέ να προκαλέσει συγκρίσεις ανάμεσα στα παιδιά.

 

Τότα Αρβανίτη-Παπαδοπούλου

Σχολική Σύμβουλος 23ης Περιφέρειας Π.Α.

Διδάκτωρ Παιδαγωγικής Πανεπιστημίου Αθηνών

M.A. in Education Πανεπιστημίου Lancaster

 

Σχετικά άρθρα

Πώς να παίζετε ΜΕ τα παιδιά σας (ή, αλλιώς, η παντοδυναμία του παιδιού που παίζει)

Αγαπητοί γονείς, Αν είχα την ευκαιρία να σας ρωτήσω: «Παίζετε με τα παιδιά σας;», θα μου απαντούσατε όλοι με μια φωνή: «Φυσικά και παίζουμε!». Στην[…]

Περισσότερα »
Ο ρόλος των γονέων σε σχέση με την εκπαίδευση των παιδιών

Αγαπητοί γονείς, Καθώς το παιδί σας μεγαλώνει, μεγαλώνουν και οι υποχρεώσεις σας απέναντι στο παιδί, γιατί, εκτός των άλλων, αποτελείτε για αυτό και πρότυπο μάθησης.[…]

Περισσότερα »